مىتوان در دارا بودن و دارا شدن مقام عصمت آنان به دست آورد ؛ زيرا خداوند در قرآن شريف ، انبيا - عليهم‌السّلام - را ، به منزلت سلام ، از اوّل تولّد تا پايان زندگى و پس از اين عالم - به اشاره و صراحت - ستوده و مىفرمايد : - وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ « 1 » و درود برفرستادگان . - وَ سَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى « 2 » و درود بر آن بندگان كه [ آنان را ] برگزيده است . و نسبت به حضرت يحيى - عليه‌السّلام - مىفرمايد : وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا « 3 » و درود بر او ، روزى كه زاده شد و روزى كه مىميرد و روزى كه زنده برانگيخته مىشود . و نسبت به حضرت عيسى - عليه‌السّلام - از قول خود او مىفرمايد : وَ السَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَ يَوْمَ أَمُوتُ وَ يَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا « 4 » و درود برمن ، روزى كه زاده شدم و روزى كه مىميرم و روزى كه زنده برانگيخته مىشوم . امين بودن انبيا و اوصيا - عليهم‌السّلام - با قبول و حفظ امانت ازلى چنان كه از امنيّت و امين بودن آن بزرگواران و تابعين واقعى ايشان نيز سخن فرموده شده ، به قبول عرض امانت و حفظ امانت از سوى ايشان بازگشت مىكند ، چنان كه قرآن شريف مىفرمايد : إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ . . . وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ « 5 » ما امانت [ ولايت ] را عرضه كرديم . . . و انسان آن را برداشت .

--> ( 1 ) . سوره‌ى صافّات ، آيه‌ى 181 . ( 2 ) . سوره‌ى نمل ، آيه‌ى 59 . ( 3 ) . سوره‌ى مريم ، آيه‌ى 15 . ( 4 ) . سوره‌ى مريم ، آيه‌ى 33 . ( 5 ) . سوره‌ى احزاب ، آيه‌ى 72 .